RASVERTELLERS BIJ ERFGOED LEIDSCHENDAM
Maandagavond 25 mei j.l. hield de vereniging Erfgoed Leidschendam haar jaarvergadering met een grote zaal vol leden die in de geschiedenis van Leidschendam geïnteresseerd zijn. Zij werden na het huishoudelijke gedeelte op twee boeiende verhalen getracteerd door Marina Laméris, schrijfster van ‘Parels van Baksteen’ en door Kees van der Leer, mede-auteur van de net uitgekomen ‘Canon van Leidschendam-Voorburg’. Beiden illustreerden dat met prachtige foto’s en kaarten uit hun boeken.
Niemand van de aanwezigen kan ooit nog door het sluisgebied lopen zonder levendig voor zich te zien wat daar vroeger allemaal gebeurde: hoe de boten uit het water over het verlaat moesten worden getrokken, hoe er daarna sluizen werden gebouwd zodat de boten varend van Delfland naar Rijnland konden en niet meer om moesten varen via Dordrecht en Gouda, hoe Dordrecht en Gouda op een vriesnacht uit concurrentievrees op het ijs staande de hele sluis aan gruzelementen lieten slaan. Hoe er hevige schermutselingen waren over wie recht had op belastinggelden uit het gebied naast de landscheiding en hoe er in Leidschendam opvallend vaak mooie gebouwen in vlammen zijn opgegaan.
En om de sluisjes heen zien die luisteraars nog beter hoe interessant die gebouwen daar eigenlijk zijn. Welke stijlelementen de groepjes huizen uit de 17-de, 18-de en 19-de eeuw kenmerkten. Kijk maar eens naar de 17-de eeuwse Hollands Classicistische Koepelkerk met zijn symmetrie, klassieke verhoudingen en correcte detaillering van orden, naar het 18-de eeuwse pand Sluiskant 23-25 in de Lodewijkstijl dus sober, symmetrisch en rustig en met accent op de middenas. We zien voortaan nog duidelijker de 19-de eeuwse neostijlen in het sluisgebied. Bijvoorbeeld in de neogotiek van de Petrus en Pauluskerk met zijn grote glasoppervlakten, hoge kappen, slanke spits en in de overal toegepast polychromie. Of in de neorenaissancestijl van de melkwinkel van Van Leeuwen, een Hollands gevel volgeplakt met ornamenten zoals Harry Pottermutsen op de dakkapellen. En we zien voortaan de grappige drie ramen op de zolderverdieping van de Delftsekade 12, waarvan de buitenste twee geen volledige kamer achter zich hebben omdat ze eigenlijk buiten het schuine dak vallen.
Hiermee had het bestuur van Erfgoed Leidschendam voor haar leden een bijzonder geslaagde avond georganiseerd.
